سوسک های آشپز خانه ما احساس خوشبختی می کنند

چون هر شب بستنی می خورند

و کسی از آنها انتقاد نمی کند

و  آنها را زیر سوال نمی برد.

 احساس خوشبختی می کنند

              سوسک های آشپز خانه ما!

تو مهمان منی

اما من دعوتت نکرده ام

با این حال تو مهمان منی

نمی خواهم تو را از خانه ام بیرون کنم

شاید هم نتوانم

چون من خودم هم در حقیقت صاحب خانه نیستم

اما چه خوب بود که از من اجازه می گرفتی!

تو مهمان منی!

و هر کس به خانه من بیاید تو را میبیند!

چه خوشش بیاید و یا خوشش نیاید.

هنوز هم روی ابر ها راه می روم

هنوز هم احساس سبکی می کنم

هنوز هم  نگاهی تهیجم می کند

هنوز هم دلم می خواهد  قله ها  را فتح کنم

هنوز هم زنده ام

هنوز...

هنوز هم دوستت دارم زندگی!